Aradan 1,5 ay geçmiş, hiçbir şey yazmamışım.Bu süreçte neler mi yaşadık, aklıma gelenleri yazayım dedim.
7.dişi üstte ön dişlerin yanında sağdan geldi. Koca koca kabaran köpek dişleri ise henüz teşrif etmediler, hatta bugün baktığımda sağ üsttekinin ucu resmen morarmış. Belki bunlardan belki değil, belki Barış'ın genel hali bu olduğundan uykusuz gecelere, sürekli ağlayarak kalkmalara, hatta kalkıp gecenin bir köründe uyanmalarına devam ediyoruz. Bizim filmde bir değişiklik yok yani.
Her konuştuğumuzu anladığından artık yanında daha dikkatli konuşur olduk. Kelimeleri daha belirgin hale geldi, her gördüğü yerde Atatürk'ü de tanıyor, dede diye seviniyor mesela. Şu sıralar da aydedemiz meşhur. Kendi odasındaki yatağa dışardan içeri girmeye başladı son 2-3 haftadır. Çitten atlar gibi bir aşışı var, süper...ama korkuyorum da içerden dışarı çıkmaya da çalışıyor çünkü...
ve hala yemiyor...yemek yedirmek korkunç yorucu ve sağlam sinirler gerektiren bir süreç bizim evde.. mesela kahvaltı hiç yok nerdeyse, bakıcıda az da olsa yiyor ama bende o da yok. Zeytin ya da salatalık, belki çok az peynir..sütten kestikten sonra düzelir diyorlar ama bakalım yaşayıp göreceğiz. Yemesem de olur ne de olsa annem yanımda sütüm hazır diye düşünüyor. Bu yüzden haftasonları yaşadığımız resmen memeye yapışık yaşamak...
(17 Eylül Alper ve Yiğit bize ilk defa geldiler, iyi ki de geldiler. Barış onları görünce hiç yerinde durmadı, bağırmaları ile korkutup ağlamalarına neden olsa da(gerçi biri ağladı ama hatırlayamıyorum hangisiydi) ve davranışları ani dokunmalar şeklinde olsa da(mesela 2.resimde sırtına vurması ile Alper'in düşmesi bir oldu, sonrasında kafaya telefon) bunların hepsi içine sığmayan sevincindendi, artık Nihan teyzesi kusurumuza bakmaz inşallah :)
15 Ekim, cumartesi, Arda geldi, Eray ve Alper de vardı. O zaman da çok keyif aldı, küçük oğlum. Özellikle kendine oyun arkadaşı olarak 7 yaşındaki Eray'ı seçmesi ve onunla kudurması zirveydi. Sonrasındaki konuşmalar hep şu yöndeydi...Maşallah Barış da pek hareketli:) evet maşallah :)
30 Ekim Barolar Birliği'nin oteline giderken ve orada Efe'yle oynarken....
Bugün sevinçliyim, çünkü doktorumuz yaklaşık 1,5 yıldır her akşam Barış'a vermek zorunda olduğumuz Bactrim'i "artık keselim"dedi. Yani aslında ne hissettiğimi bilemiyorum da. Pazartesi yapılan ultrasonda daha önceki (Ağustos 2010 ve Şubat 2011 de bakılmıştı) ultrasonda görüldüğü gibi çıktı herşey, çok şükür herhangi bir ilerleme yok, ama kapanma da yok.(sol böbrek yolundaki genişlemede) Gerçi doktorumuz bize söylemişti, hemen kapanma olmaz bunu beklemeyin, ilerleme olmaması halinde 1,5 yıldır da kullandığımızdan artık ilacı(şurubu) kesebileceğimizi söylemişti. Ultrason sonucu için eşim bugün hastaneye gittiğinde ilacı kesme konusu netleşti ve Şubat 29'a muayene için gün verildi.
